jul 29, 2014

Het-zit-er-op!!

Dat dit moment ging komen wisten we al een tijdje, maar het is echt gebeurd, we zijn klaar! In grote lijnen dan hè, want de lijst met kleine klusjes is nog oneindig lang, maar gelukkig niet meer zo dringend als voorheen. De spanning is weg, alle vrienden en familie uit Nederland zijn weg en dan zit je hier in je grote appartementenhuis, leeg, moe, op, wat nu? Even bijkomen en vrolijk verder gaan met waar we gebleven zijn denk ik.

Sinds de laatste blog op 29 juni, hebben we in een ongelooflijk tempo en met hulp van veel familie en vrienden het hele huis nog een laatste metamorfose gegeven. Van halve bouwplaats tot prachtige vakantiewoningen. Want wat moest er in godsnaam nog veel gebeuren in die laatste 3 weken, een kleine greep:
- Nog zo’n 250 m2 vloeren leggen, inclusief 800 meter plinten
- De ski-/fietsenkelder moest nog helemaal afgetimmerd worden
- Alle lampen moesten nog gemonteerd worden, een stuk of 200 gok ik
- De tuin moest opgehoogd worden, het gras nog gelegd
- Plaatsing van 15 nieuwe kozijnen inclusief ramen
- Gevel schilderen
- Een hele hoop meubels monteren     
- De grote schoonmaak met een hele grote hoofdletter S, want allemachtig, wat was het smerig en vies

Wat zijn we trots dat we het voor elkaar gekregen hebben. Wat zijn we dankbaar voor alle hulp van familie en vrienden, ongelooflijk. Op 1000 km afstand hebben hier de laatste dagen 20 mensen uit Nederland meegeholpen om klaar te zijn voor onze opening op 19 juli en dat is dus gelukt, zoals te zien op de foto’s. Ja, je leest het goed, de eerste foto’s staan bij de appartementen op de website!

Inmiddels hebben we de eerste gasten ook al mogen ontvangen en de reacties zijn zeer positief, gelukkig maar. Natuurlijk moeten er nog kleine kinderziektes overwonnen worden, maar dat mag geen naam hebben.

Het feest

Om 14.00 zouden we beginnen volgens de uitnodiging en dat hebben we geweten ook, om 14.15 uur hadden we al ongeveer 60 man over de vloer… En dat die Oostenrijkse bouwvakkers kunnen drinken wisten we al, er waren er genoeg die op de bouwplaats al om 09.00 uur begonnen, maar dat ze zoveel zouden drinken in die paar uurtjes, ongelooflijk. Rond 15.00 uur is ons appartementenhuis officieel geopend door de burgermeester. Waar ik zelf niet van plan was om te speechen, besloot de burgermeester zijn verhaal met de opmerking dat ik aan de beurt was... In m'n beste Nederduits dus een emotioneel betoog afgestoken en het applaus in ontvangst genomen... (overigens onder toeziend oog van de "ik vertrek" camera's, dus waarschijnlijk over enkele maanden terug te zien) Waar de genodigden eigenlijk om 17.00 uur weer zouden (lees: moesten) vertrekken, bleven er een hoop hangen tot een uur of 19.00. Daarna de BBQ aangestoken en met alle vrienden en familie uit Nederland + Oostenrijkse buren die ons geholpen hebben nog tot in de late uurtjes gegeten en gedronken.

The day after...

Viel gelukkig mee voor wat betreft de kater en viel een beetje tegen omdat er nog steeds genoeg te doen was. Want we hebben als een dolle toegewerkt naar 19 juli als deadline, die deadline hebben we vervolgens gehaald, maar daarna valt het toch een beetje tegen als je weer doormoet.. Want de to-do-lijst is nog lang genoeg, maar de adrenaline die ons erdoorheen gesleept heeft is weg en het feit dat er geen deadline meer is, maakt het lastig de draad weer op te pakken.
Gelukkig is er een wil en een weg, dus langzamerhand pakken we dat draadje weer op om ons onderkomen nog mooier en affer te maken dan het al is, maar nu met iets minder stress en druk en iets meer op het gemak.

The week after...

Nu is het nieuwe leven echt begonnen. Na een maand of 4 freewheelen en na ons een maand of 5 helemaal ’t schompes gewerkt te hebben zijn we echt begonnen met wat we wilden gaan doen hier in Piesendorf, vakantieappartementen verhuren met alles wat daarbij hoort en uiteindelijk meer en betere tijd hebben met en voor elkaar. Natuurlijk is een week te kort om te beoordelen of dat ook echt gaat lukken, maar we zijn op weg en de eerste tekenen zijn positief. We voelen ons hier thuis, de mensen hier hebben ons geweldig opgevangen en de eerste gasten hebben een geweldite vakantie gehad.

De toekomst...

Tja, daar kunnen we kort over zijn, want die kennen we niet. Wel weten we dat er nog een hele hoop werk te doen is voor we echt klaar zijn, maar wat is echt klaar? De lijst met klussen is echt heel lang, maar die zal misschien altijd wel zo lang blijven.

- De laatste container is inmiddels een week geleden opgehaald, hoeveel het er precies geweest zijn weten we snel, dan zullen we ook   de prijswinnaar bekend maken
- Boekingen kunnen we altijd gebruiken, dus ik zeg: Doen!
- Dit zal zeker niet de laatste blog zijn, we houden jullie op de hoogte van ons leven hier
- Belofte maakt schuld: De eerste foto's staan eindelijk online!!

Tot snel in Oostenrijk!

Grüß Gott!